Jurassic Identity

Toen ik gebeten was door de dinosaurusmicrobe had ik de neiging om alles wat met dinosaurussen te maken had te verzamelen. Het was niet zo moeilijk om iets te vinden want op dat moment was de promotiecampagne voor Jurassic Park 2: The Lost World volop aan de gang. Ik spaarde echt alles. Gelijk wat het Jurassic Park logo droeg, knipte ik uit en heb ik bewaard. Ik spaarde dus niet enkel de stickers die bij kauwgom zaten, maar ook het papiertje dat er rond ging.

Ik ken eigenlijk weinig films zoals Jurassic  Park die zo’n sterke graphic identity hebben. Het logo is 18 jaar na de eerste film nog bij iedereen bekend. In de films zelf wordt de huisstijl van het park ook in alles doorgetrokken. De vormgeving van de  gebouwen, voertuigen tot zelfs het servies, wordt allemaal gebruikt in het promotiemateriaal en de merchandising. De vormgeving van het park draagt in de film enorm bij tot de sfeer. Als ik nu eens nadenk over de huisstijl van Jurassic Park, valt het me op hoe grafisch en modern ze was voor een film dat over uitgestorven beesten ging.

Omdat ik me in mijn kinderjaren zo met Jurassic Park gadgets omringde kan het  niet anders dan dat ik er veel uit opgeslorpt heb. Ik weet nog dat ik vroeger echt oefende om die logo’s onder de knie te krijgen. Het ingen logo (ingen is het bedrijf dat de dinosaurussen kweekte) was voor mij bijvoorbeeld een openbaring toen ik ontdekte hoe ‘In’ en ‘Gen’ in elkaar verwerkt zaten. Zoiets was me voordien nog niet aan logo’s opgevallen. Ik heb ook een tekening terug gevonden die helemaal over de film Jurassic Park ging, maar waarop ik geen enkele dinosaurus of personage voor gebruikt heb. Blijkbaar had ik genoeg aan een autowrak met het (kleine) logo van het park om de sfeer weer te geven die ik wou.

Dan heb je ook nog het informatieve kantje van de Jurassic Park merchandising. Die bevatte meestal enkele dinosaurus weetjes. Dit werd meestal op een simpele en duidelijke manier vormgegeven. In het algemeen was hun vormgeving al heel informatief omdat ze vaak verwezen naar waarschuwingsbordjes. Zelf maakte ik ook waarschuwingsbordjes voor op mijn kamer. Die droegen boodschappen in de lijn van: “Danger raptors inside”, “Emergency exit”(hing aan mijn raam) en “Don’t feed the T-rex.”

Advertisements

Ik als paleontologisch tekenaar

Toen ik klein was, was paleontologisch tekenaar mijn droomjob. In een boek over dinosaurussen had ik gelezen dat er in een museum mensen werken die reconstructietekeningen maken van fossielen. Dat leek de ideale job voor mij omdat het de twee dingen combineerde waar ik toen van hield: dinosaurussen en tekenen. Had ik me aan dat plan gehouden dan maakte ik nu misschien anatomische reconstructies van dinosaurussen aan de hand van hun botten. Aan de universitaire opleiding kon ik toen nog niet beginnen, maar ik kon wel al beginnen tekenen! Dinosaurussen waren jarenlang het standaard onderwerp van mijn tekeningen. Ik heb er honderden getekend.

De kop er eens echt afbijten

Zaken op je zolder zoeken over je verleden is één ding, ze dan eindelijk ook eens op de blog plaatsen is wat anders… Ik kan nu al zeggen dat zo’n blog bijhouden voor mij wat onwennig aanvoelt, maar ik zal mijn uiterste best doen om met het bloggen wat over mezelf te vertellen.
De moeilijkste stap is om de eerste post te kiezen om de spits er af te bijten en wat kan er beter bijten dan een tyrannosaurus rex? Bijna mijn gehele lagere schoolperiode was ik geobsedeerd door dinosaurussen. De uitzending van de film ‘Jurassic Park’ op VTM was daartoe de aanleiding. Deze film hadden we thuis opgenomen op cassette en ik heb die tientallen keren herbekeken. Hier is dus een fragmentje uit de eerste Jurassic Park film uit 1993. Het maakte op mij een grote indruk om te horen dat zo’n beesten ooit echt hadden bestaan en dat sprak sterk tot mijn verbeelding.