Waking Life

Waking life was een film dat ik 3 jaar geleden voor het eerst te zien kreeg. Ik bekeek hem onmiddellijk drie keer opnieuw, maar dat is ook normaal, want het is geen simpele film. Het gaat over dromen. In de film volg je een persoon die lijkt vast te zitten in een droom. Hij komt voortdurend personages tegen in die droom die met hem filosofische gesprekken (of eerder monologen) voeren. Daarin worden vooral vragen gesteld over wat precies droom en wat werkelijkheid is. Een beetje een raar soort film dus, maar er worden echt wel heel interessante dingen in gezegd. Iedere keer ik hem opnieuw zie dan krijg ik toch precies weer andere inzichten.

Wat visueel vooral aan deze film opvalt zijn de beelden. Er wordt een speciale techniek in gebruikt, die ik daarna niet zo vaak heb terug gezien. Alle sprekers van in de film werden digitaal gefilmd en daarna werden de beelden bewerkt op een live trace-achtige manier. Visueel doet dat denken aan een droom aangezien alle lijnen schuiven en bewegingen overdreven worden zodat ze ineens van realistisch naar cartoonesk kunnen overslaan. Het is een kruising tussen realiteit en animatie.

Omdat de gedachtengang van ‘Waking life’ zo moeilijk om er via een youtube-filmpje ingegooid te worden, heb ik een fragment van een andere film gekozen. ‘A Scanner Darkly’ is op de zelfde manier gemaakt. Alles werd op een normale manier gefilmd (zelfs met bekende acteurs zoals Keanu Reeves) en dan achteraf volledig bewerkt. Deze film heeft een iets klassiekere opbouw dan een ‘Waking Life’ met zijn monologen, maar een heel paranoïsche  en verwarrende plot. Ik heb voor de beginscène van de film gekozen omdat die al een mooi beeld geeft van de speciale filmtechniek.
Ik waarschuw jullie wel dat het zal kriebelen als je er naar kijkt!

De kop er eens echt afbijten

Zaken op je zolder zoeken over je verleden is één ding, ze dan eindelijk ook eens op de blog plaatsen is wat anders… Ik kan nu al zeggen dat zo’n blog bijhouden voor mij wat onwennig aanvoelt, maar ik zal mijn uiterste best doen om met het bloggen wat over mezelf te vertellen.
De moeilijkste stap is om de eerste post te kiezen om de spits er af te bijten en wat kan er beter bijten dan een tyrannosaurus rex? Bijna mijn gehele lagere schoolperiode was ik geobsedeerd door dinosaurussen. De uitzending van de film ‘Jurassic Park’ op VTM was daartoe de aanleiding. Deze film hadden we thuis opgenomen op cassette en ik heb die tientallen keren herbekeken. Hier is dus een fragmentje uit de eerste Jurassic Park film uit 1993. Het maakte op mij een grote indruk om te horen dat zo’n beesten ooit echt hadden bestaan en dat sprak sterk tot mijn verbeelding.