Interpol zou eens moeten weten


Dit nummer van interpol is zo’n nummer waarvan je weet dat het een mijlpaal was, maar waarvan je niet precies kan zeggen waarom. De muziek lag me dan heel nauw aan het hart en nu nog eigenlijk. Het was de eerste band dat ik zelf ontdekte en niet via een CD van mijn vader. Bijgevolg was interpol de eerste band waarvan ik hun muziek gestolen heb. The Arcade Fire was een andere band dat in die tijd door mij intensief beroofd werd.
Mijn downloads in die tijd waren echt wel een spannende onderneming want ons internet werkte nog via een modem en de gewone telefoonlijn. Als mijn ouders even het huis uit waren, dan waagde ik mijn kans en schuimde ik het net af. Deze geheimdoenerij heeft gelukkig slechts enkele maanden geduurd, want de telefoonrekening heeft me verraden. Vanaf daarna hadden we ADSL.
Wanneer mijn kapitaal het wat toe liet probeerde ik mijn wanpraktijken tegenover die arme artiesten natuurlijk weer goed te maken. Zo was mijn eerste CD de CD Aquired Taste van Absynthe Minded.

Fuck Knife Fever

3 vliegen in 1 klap. Toch handig dat zowel Fuck Buttons, Fever Ray en the Knife samenkomen in 1 filmpje? Ik had deze 3 bands ook apart kunnen bespreken, maar ze hebben zoveel met elkaar gemeen op gebied van hun experimentele ingesteldheid, dat ik me toch maar zou moeten herhalen. Veel kan ik niet vertellen over deze muziekgroepen, hun muziek valt moeilijk te beschrijven en is enkel te ervaren. Voor mij werkt de muziek van Fuck Buttons, The Knife en Fever Ray zeer inspirerend. Het eerste filmpje van de post is een beetje een samenraapsel van verschillende kenmerken van de 3 bands, maar ik vind het een heel doeltreffend filmpje op grafisch vlak. 

Als ik Fuck Buttons hoor ontstaat er in mijn hoofd altijd een soort van kleurexplosie.

Fever Ray is dan weer stukken donkerder, maar bezit altijd nog een vleugje noorderlicht. Voor de gelegenheid heb ik een filmpje gekozen met fragmenten uit de graphic novel: ‘Black Hole’ van Charles Burns. Dat boek heb ik eens gekocht en de sfeer er in sluit nauw aan bij de muziek van Fever Ray. De albumhoes van Fever Ray verwijst qua tekenstijl ook naar de tekeningen van Charles Burns.

Fever Ray is een nevenproject van de zangeres van the Knife. The Knife leerde ik bijgevolg het eerst kennen. De clip waar Nick al iets over gepost heeft (van het nummer ‘We Share Our Mothers Health’) is bij mij ook het eerste wat er me visueel te binnen schiet als ik denk aan The Knife. Toen ik hem 5 jaar geleden voor het eerst zag was ik enorm onder de indruk van hoe krachtig zo’n “eenvoudige” vormgeving kan zijn. Omdat dat filmpje al gekozen werd kies ik er een ander uit van the Knife. Het clipje van ‘Like a Pen’ zag ik volgens mij ook eerder dan dat van ‘We Share Our Mothers Health’ en ik vind het ook een goed clipje omwille van de manier waarop verschillende animatie en filmtechnieken samenkomen.

dEUS

Muziek is altijd belangrijk geweest voor mij. Ik heb nooit zelf muziek gespeeld, maar groeide op met Studio Brussel als standaard radiozender in ons huis. Aanvankelijk was ik redelijk passief met muziek bezig. Ik had wel mijn favoriete nummers, maar wist nooit de naam er van of van welke artiest ze waren. Ik stelde mij gewoon tevreden met wat ik op de radio te horen kreeg.
dEUS kreeg ik op Studio Brussel al te horen van wanneer ik nog heel erg jong was, maar het was de eerste band waarvan ik hun nummers later weer herontdekte. Dat kwam omdat ik op een bepaald moment de portable CD player van mijn vader ontvoerd had naar mijn kamer, samen met wat CDs van hem. De CD ‘no more loud music’ van dEUS was één van die CDs. Deze CD was een verzamel album met hun beste nummers. Ik herkende deze liedjes van op de radio, maar wist totaal niet van wie ze waren. Wekenlang heb ik deze CD iedere nacht beluisterd. Het was dankzij deze ontdekking dat ik echt begon met het opvolgen van groepen.

Het nummer instant street is één van de nummers van op ‘no more loud music’. Ik herinner me vooral dat de prachtige outro van dit nummer zich dagenlang bleef afspelen in mijn hoofd. Jammergenoeg is er voor de videoclip wat geknipt aan het einde van het nummer.