Nose Art


Via modelbouw leerde ik nose art kennen. In WOII was het voor piloten van langs beide kanten van het conflict, gebruikelijk om tekeningen en/of slogans op hun vliegtuigen te schilderen. De Amerikanen zijn daar het bekendst mee geworden. De pin-ups op hun bommenwerpers behoren tot het beeld dat we van hen in ons collectief geheugen hebben. De Amerikanen waren dan ook wel het uitbundigst als het om nose art ging. De pin-ups (vaak geïnspireerd op de vogue covers van Alberto Vargas) zijn het beroemst, maar er werd nog veel meer op geschilderd dan dat. Het ging vaak ook over tekenfilm figuren, striphelden, populaire muziek en politieke slogans. Een modelbouw vliegtuig met opvallende nose art had voor mij altijd een meerwaarde. Het maakte het vliegtuig unieker en je kwam vaak ook iets meer te weten over de geschiedenis van het vliegtuig en de bemanning.

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements

Fuck Knife Fever

3 vliegen in 1 klap. Toch handig dat zowel Fuck Buttons, Fever Ray en the Knife samenkomen in 1 filmpje? Ik had deze 3 bands ook apart kunnen bespreken, maar ze hebben zoveel met elkaar gemeen op gebied van hun experimentele ingesteldheid, dat ik me toch maar zou moeten herhalen. Veel kan ik niet vertellen over deze muziekgroepen, hun muziek valt moeilijk te beschrijven en is enkel te ervaren. Voor mij werkt de muziek van Fuck Buttons, The Knife en Fever Ray zeer inspirerend. Het eerste filmpje van de post is een beetje een samenraapsel van verschillende kenmerken van de 3 bands, maar ik vind het een heel doeltreffend filmpje op grafisch vlak. 

Als ik Fuck Buttons hoor ontstaat er in mijn hoofd altijd een soort van kleurexplosie.

Fever Ray is dan weer stukken donkerder, maar bezit altijd nog een vleugje noorderlicht. Voor de gelegenheid heb ik een filmpje gekozen met fragmenten uit de graphic novel: ‘Black Hole’ van Charles Burns. Dat boek heb ik eens gekocht en de sfeer er in sluit nauw aan bij de muziek van Fever Ray. De albumhoes van Fever Ray verwijst qua tekenstijl ook naar de tekeningen van Charles Burns.

Fever Ray is een nevenproject van de zangeres van the Knife. The Knife leerde ik bijgevolg het eerst kennen. De clip waar Nick al iets over gepost heeft (van het nummer ‘We Share Our Mothers Health’) is bij mij ook het eerste wat er me visueel te binnen schiet als ik denk aan The Knife. Toen ik hem 5 jaar geleden voor het eerst zag was ik enorm onder de indruk van hoe krachtig zo’n “eenvoudige” vormgeving kan zijn. Omdat dat filmpje al gekozen werd kies ik er een ander uit van the Knife. Het clipje van ‘Like a Pen’ zag ik volgens mij ook eerder dan dat van ‘We Share Our Mothers Health’ en ik vind het ook een goed clipje omwille van de manier waarop verschillende animatie en filmtechnieken samenkomen.

Calvin & Hobbes

Deze stripverhalen leerde ik in de eerste jaren van mijn middelbaar kennen. Ik heb alles gelezen wat ik in de bibliotheek van hen kon vinden. Ik hou vooral van de ongelofelijke fantasie van Calvin. Met slechts enkele beelden slaagt Waterson er in om de fantasiewereld van een kind over te brengen op de lezer. De duplicator vind ik daar een mooi voorbeeld van. Het enthousiasme druipt er van af en je wil amper zelf geloven dat het maar een simpele doos is. Hoeveel ik ook van Calvin & Hobbes lees, het zal me nooit vervelen.